الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

30

روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )

( 1 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : هر گاه مؤمن بميرد و از او يك برگ باقى بماند كه بر آن علمى باشد ، همان برگ روز رستاخيز پردهء ميان او و آتش خواهد بود و خداوند در قبال هر حرفى كه بر آن برگ نوشته شده است ، شهرى به او مىبخشد كه هفت بار گسترده‌تر از جهان است و هر مؤمنى كه ساعتى كنار عالمى بنشيند خدايش او را ندا مىدهد كه كنار محبوب من نشستى و سوگند به عزت و جلال خودم كه ترا در بهشت مسكن مىدهم و در نظرم مهم نيست . ( 2 ) و همان حضرت ( ص ) فرموده‌اند : هر كس راهى را به قصد طلب علم بپيمايد ، خداوند براى او راهى به بهشت مىگشايد و همانا فرشتگان براى طالب علم و خشنودى او بال رحمت مىگسترند و همانا براى طالب علم هر چه در آسمان و زمين است آمرزش خواهى مىكند حتى ماهيان دريا و برترى عالم بر عابد چون برترى ماه شب چهاردهم بر ديگر ستارگان است و همانا عالمان وارثان پيامبرانند و همانا اگر چه پيامبران درهم و دينارى به ارث نمىگذارند ولى علم و دانش را به ارث مىگذارند . هر كس از علم چيزى فرا گيرد بهترين بهره را برده است . « 1 » ( 3 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است : « 2 » علم بياموزيد كه آموختن آن حسنه است و گفتگوى علم تسبيح است و جستجوى آن جهاد است و آموزش آن به كسى كه نمىداند صدقه است و علم براى عالمان موجب قربت به خداوند است كه مايهء دانستن حلال و حرام است . طالب علم را خود علم به سوى بهشت مىبرد و انيس وحشت و دوست هنگام تنهايى و سلاح در مقابل دشمن و زيور دوستان است . خداوند با علم گروهى را بلند مرتبه مىفرمايد و آنان را پيشوايان خير و نيكى قرار مىدهد كه به آنان اقتداء مىشود ، به كارهاى ايشان نگريسته مىشود و آثارشان مورد اقتباس قرار مىگيرد و فرشتگان به دوستى با ايشان رغبت مىكنند و با بالهاى خود در نماز آنان را مسح مىكنند كه علم مايهء زندگى دلها و فروغ چشمها از تاريكى و مايهء نيروى بدنها از ناتوانى است . خداوند عالمان را در منازل ابدال فرو مىآورد و همنشينى با برگزيدگان را در اين جهان و آن جهان به آنان ارزانى مىدارد . به وسيلهء

--> ( 1 ) . نخستين حديثى است كه در باب ثواب العالم و المتعلم در اصول كافى آمده است ( ص 42 ، ج 1 ، چاپ اسلاميه ) و به نقل از امالى صدوق در صفحهء 164 جلد اول بحار چاپ آقاى آخوندى با توضيح آمده است . م . ( 2 ) . به نقل از امالى صدوق در صفحهء 166 جلد اول بحار آمده است . م .